Nog steeds weinig nieuws uit Madagaskar. Het regenseizoen leek even te zijn begonnen, maar is ook weer gestopt. Op een iets te hectisch festival heeft iemand kans gezien mijn telefoon uit mijn broekzak te wippen, maar een troost, ik was bij lange na niet de enige. Morgen hebben we een vrije dag voor allerheiligen, en zouden we natuurlijk naar de familietombe moeten togen, maar ik heb hier geen familie, dus dat gaat niet lukken. Wel even rust. Net als over 2 weken. Dan even het land in, nog geen idee waar naar toe, maar dat komt wel goed.
En de krokodillen, die moet je hier op een farm gaan zoeken.. En ze geven nog een lekker stukje vlees ook.

Pas des nouvelles de ici. Je suis toujour a Tana et le seul chose que j'attend maintenant, ce sont les vacances en novembre. Alors il y a encore un peut de temps avant de relax.

But anyway still alive in Tana, after a pretty serious accident out of which the 5 of us came out without any physical damage. Zanahari was with us this time it seems.

A la foto todavia tana. Se ve que las promociones comerciales et la gente pobre que nunca podra se comprar algo de eso, se encuentra lado al lado. Pero la razon de poner la promocion en este lugar es probablemente porque asi no se ve tanto las favelas de Tana. Un poco mas adelante han construido un mercado de flores para bloquear la vista a este misma favela cuando los juegos olimpicos de las islas del ocean indien estaban aqui.

Genoeg typische dingen weer op deze foto. De was wordt op het gras te drogen gelegd. Een klein dijkje vormt de toegang tot een wijkje dat zo ongeveer in het water ligt, en dan is het nu nog de droge tijd. Een stalen brug is onder de spoorlijn geknutseld toen ze daar water onderdoor af wilden voeren. En waarschijnlijk staat het reclamebord daar om het zicht op de sloppenwijk erachter de blokkeren. Een stukje verder hebben ze daarvoor zelfs een hele bloemenmarkt gebouwd.

Lege flessen

Na een leuk feestje bij ons thuis in Antsakaviro, moesten de lege flessen teruggebracht worden. Zie hierboven het resultaat. Kortom, ik ben weer terug in Tana en de lente staat voor de deur. Mistige ochtenden en zonovergoten middagen bepalen de stemming hier nu.

zadkine

Wonder where I'm now...

Reraka be

Azafady that I haven't written for a while. Check the picture above, that's probably why. And maybe that social life for me in Tana is getting bigger and better.
As you can see now, works are advancing a bit more obvious now, even when you cannot see the activities inside anymore.
Soon I will leave for 2 weeks to Holland to relax a little bit and marry my brother. I am looking forward to that. For now I leave you, see you in Nederland or back in Madagasikara. Veloma.

Manambato

Nog nieuws? Vraagt iedereen me hier elke dag. En netjes zeg ik dat er niks nieuws te melden is, en daarna komen de verhalen los.
Hier in Tana is het vooral werk, maar afgelopen week heb ik de kans gezien om 2 dagen weg te gaan.

Richting kust zagen we hier en daar een vrachtwagen in een rijstveld liggen of een container op zijn kant. Het is ook niet de makkelijkste weg. Op een bepaald punt ga je in no time een kilometer omlaag. Daarbij is het wel de enige verbinding van de havenstad naar de hoofdstad.

Na nog een keer met de auto op een bruggetje klem te hebben gezeten zijn we met de boot naar een natuurreservaat gegaan. ’s Ochtends bij het ontbijt zaten de maki’s al overal om ons heen om de bananen van tafel te grissen en de jampot leeg te likken. Brutale beestjes zijn het.

Tsaratsara

Ayer, de putamadre. En el famoso bar Le Glacier tocaba Jaojoby. Sabes, el grupo mas famoso de Madagascar. Bueno, no conocen, pero son buenos. A parte de eso hay mucho nuevo en mi vida Malagasy. Tambien porque casi nunca escribo en espanyol. Es que empieza ser imposible de satisfechar todo el mundo en mi vida internacional. Es asi. Azafady.

Lo nuevo es que de ahora mi trabajo incluye todo las actividades en la construccion de la planta de energia. Ademas hay 2 viejos en el equipo para hacer todo el trabajo. Ya han llegado 2 motores y empieza el trabajo mecanico. Mi vida es trabajo aqui, por eso escribo de ello.

La semana pasada he podido salir un medio dia de la pinche ciudad aqui. Como vez en la foto, es un poco diferente la campanya de Mada. De verdad es otro mundo. En Tana hay de todo, pero alli el transporte es como en la foto y solo a veces pasen los extranjeros con los coches 4x4. Sino es imposible de miar tranquilamente, porque no hay un solo lugar en que no viva nadie. Y claro, siempre hay arroz.

Bueno les dejo. Manrapiono. A la prochaine.